Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wskazuje, że podatnik chcący skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku, są koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
Co ważne nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Kosztami które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności intelektualnej. W naszym przypadku mamy do czynienia z kosztami dotyczący samochodu, leasingu, koszty księgowe i telekomunikacyjne. Tym samym jeśli koszty są bezpośrednio związane z tworzeniem aplikacji są one kosztami kwalifikowanymi. Koszty te także ujmujemy obliczając wskaźnik nexus.
